Dworzec, elewator, spichlerz i wieża ciśnień, czyli Lidzbark Warmiński opuszczony

To już lidzbarski dworzec i os. Legionów.
Opuszczone budynki lidzbarskiego elewatora zbożowego z XX w. oraz budynek gospodarczy ze spichlerzem z końca XIX wieku. Zobacz: Ida, mazurska rzeźnia, kolej i Ciemno, prawie noc.
Po węźle kolejowym w Lidzbarku pozostały tylko wspomnienia. Są jeszcze wiadukt, nastawnia, stojące majestatycznie latarnie, niszczejąca infrastruktura, składowisko podkładów kolejowych, most oraz wieża. Zabytkowa kolejowa wieża ciśnień znajduje się przy ulicy Szwoleżerów. Została wybudowana w 1912 roku, a wyłączona z użytku w 1992. Zobacz: Orneta kolejowa.

Kurhan to rodzaj mogiły w kształcie kopca, o formie stożkowatej lub zbliżonej do półkolistej, z elementami drewnianymi, drewniano-kamiennymi lub kamiennymi, w którym znajduje się komora grobowa z pochówkiem szkieletowym lub ciałopalnym. 
Na Warmii zlokalizowano kilka kurhanów, m.in. w Redykajnach (kurhan z ok. II w. p.n.e.), Stanclewie, Tejstymach, Biesowie, Samławkach.    
Odkryto też rozległe cmentarzysko kurhanowe w kompleksie lasu bukowego Warmińskie Buczyny, które położone jest między wsiami Bukwałd i Cerkiewnik, przy Szlaku Kopernikowskim. Na nekropolię natrafiono przypadkowo w latach 1878-1879 podczas budowy linii kolejowej Olsztyn-Braniewo. W roku 1879 pięć kurhanów rozkopał z ramienia Towarzystwa Fizykalno-Ekonomicznego w Królewcu Karl Heinrich Lohmeyer, profesor historii Uniwersytetu w Królewcu. Wyniki tych wykopalisk opublikował Otto Tischler w rozprawie "Ostpreussische Grabhügel" z 1891 r. Do 2015 roku na cmentarzysku znanych było jedynie siedem kurhanów. Nekropolę datować należy na przedział czasowy między ok. 550 a 120 lat przed Chrystusem.
Oczywiście to niejedyne pozostałości po ludach pruskich, którzy mieszkali między Wisłą a Niemnem. Są też kamienne kręgi, grodziska, miejsca kultu i baby pruskie. Na dziedzińcu zamkowym stoją trzy kamienne rzeźby. Są to prawdopodobnie posągi bóstw albo inne postaci. Podobne są w Barczewie, na drodze z Barcian do Bartoszyc, koło Kętrzyna i Susza. Do 1939 r. Niemcy opisali 18 takich posągów na terenie Prus Wschodnich. W okolicy Jezioran jest też Świętą Góra określana jako miejsce kultu religijnego Prusów, gdzie niegdyś znajdować się miała pogańska świątynia. Według legend stał tam następnie zamek obronny, który na skutek zepsucia i rozwiązłości jego mieszkańców zapadł się pod ziemię. Na wzniesieniu, z którego roztacza się rozległy widok na okolicę, zachowały się dawne wały i rowy. W Samławkach np. zbadano cmentarzysko, którego pochodzenie ustalono na V-IV wieku p.n.e., należało ono do zachodniego odłamu Bałtów. Składa się z sześciu usypanych z kamieni i ziemi kopców o średnicy 10 m i 1,5 m wysokości. Po usunięciu wierzchniej warstwy ziemi odsłonięto monumentalny krąg kamienny, wewnątrz którego znajdowała się komora grobowa zawierająca pochówki ciałopalne. Szczątki były składane w glinianych popielnicach rozmieszczonych na kwadratowym bruku, przykrytym kamienną kopułą. Fot. GO, TN Pruthenia

Popularne posty